2/10: Συγκέντρωση των απεργών της ΒΙΣ

03/10/2015 
ρεπορτάζ από το Ξεκίνημα Βόλου 

Σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας, έξω από την Επιθεώρηση Εργασίας, προχώρησαν οι απεργοί της ΒΙΣ την Παρασκευή 2/10. Την ίδια ώρα, μέσα στην Επιθεώρηση, λάμβανε χώρα τριμερής συνάντηση με την παρουσία εκπροσώπων της εταιρίας για το θέμα της απόλυσης 31 εργαζομένων. Στη συγκέντρωση συμμετείχαν δεκάδες απεργοί καθώς και πολλοί εκπρόσωποι άλλων συνδικάτων και πολιτικών φορέων ανάμεσά τους και μέλη από το Ξεκίνημα Βόλου που μοίρασαν την προκήρυξη που ακολουθεί και μίλησαν με πολλούς εργαζόμενους.

Να σημειώσουμε ότι στη γενική συνέλευση που έγινε την Πέμπτη η απόφαση για συνέχιση της απεργίας, εφόσον η εταιρία δεν κάνει πίσω, πάρθηκε σχεδόν ομόφωνα. Αυτό φαίνεται ότι θορύβησε την εργοδοσία η οποία κατά τη διάρκεια της τριμερούς κατέθεσε πρόταση με προφανή στόχο να διασπάσει τους εργαζόμενους για να λήξει την απεργία. Σύμφωνα λοιπόν με την εργοδοτική πρόταση που κατατέθηκε στην τριμερή οι πρώτες 8 απολύσεις ισχύουν κανονικά (με βάση το όριο του 5% απολύσεων κάθε μήνα), αλλά εφόσον σταματήσει η απεργία δεν θα απολυθούν οι υπόλοιποι 23 κάτι που θα επανεξεταστεί στις αρχές του 2016 ανάλογα με τα «οικονομικά στοιχεία» που παρουσιάζει η εταιρία.

Πρόκειται για μια πρόταση που δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή από τη συνέλευση των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι πρέπει να μείνουν ενωμένοι και να μην αφήσουν τους 8 πρώτους απολυμένους στη μοίρα τους. Όχι μόνο επειδή στη θέση των 8 θα μπορούσαν να βρίσκονται οι υπόλοιποι αλλά κυρίως επειδή η δύναμη των εργαζομένων βρίσκεται στην ενότητα τους. Ποιος εγγυάται ότι ο Φιλίππου (ιδιοκτήτης της ΒΙΣ) δεν θα επανέλθει πολύ σύντομα για να απολύσει και τους υπόλοιπους; Είναι σαφές ότι η απεργία πιέζει την εργοδοσία καθώς την πατάει εκεί που πονά, στο πάγωμα της παραγωγής και άρα στα κέρδη. Για αυτό η εταιρία απαιτεί να σταματήσει η απεργία για να μην απολύσει τους υπόλοιπους 23.

Ακολουθεί η προκήρυξη του Ξ που μοιράστηκε κατά τη διάρκεια της σημερινής συγκέντρωσης.



Να ανακληθούν τώρα οι απολύσεις στη ΒΙΣ!
Με ενιαίο μέτωπο και μαχητικές κινητοποιήσεις να απαντήσουμε στους βιομηχάνους Οι επιθέσεις συνεχίζονται
Το τελευταίο διάστημα οι εργοδότες, στη μια βιομηχανία μετά την άλλη, ανακοινώνουν μέτρα που πλήττουν τους εργαζόμενους ή οδηγούνε σε απολύσεις. Στη ΒΙΣ ο Φιλίππου ανακοίνωσε το κλείσιμο ενός τμήματος του εργοστασίου (χαρτοποιεία) και την απόλυση 31 εργαζόμενων. Στη Χαλυβουργία η εκ περιτροπής εργασία που εφαρμόστηκε από τον Μάνεση, (μετά από τρία χρόνια περικοπών στους μισθούς) δείχνει τις προθέσεις του ενόψει της υπογραφής νέας σύμβασης. Και σε άλλα εργοστάσια οι βιομήχανοι εγείρουν νέες απαιτήσεις για μείωση του εργατικού κόστους. Αυτή είναι η γενική εικόνα που επικρατεί στις τοπικές βιομηχανίες: καθυστερήσεις στις πληρωμές, διαθεσιμότητες, εκ περιτροπής εργασία, μειώσεις στους μισθούς κοκ.
Γιατί τώρα;
Οι βιομήχανοι επιτίθενται καταρχάς επειδή θέλουν να φορτώσουν την κρίση του καπιταλισμού στις πλάτες των εργαζομένων. Επιπλέον θέλουν να αξιοποιήσουν την ευνοϊκή για αυτούς συγκυρία, μετά την υπογραφή του μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ και την απογοήτευση που επικρατεί σε σημαντική μερίδα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Η εμπειρία όμως δείχνει ότι όταν οι εργαζόμενοι υποχωρούν τότε οι βιομήχανοι επιτίθενται ακόμη περισσότερο!
Όποιος δεν αγωνίζεται χάνει!
Για παράδειγμα, το 2011 επικράτησε η άποψη ότι οι χαλυβουργοί Βόλου δεν θα έπρεπε να πάρουν μέρος στην απεργία που ξεκίνησαν οι συνάδελφοί τους στον Ασπρόπυργο. Όπως αποδείχτηκε, όταν ο Μάνεσης κατάφερε να κλείσει τον Ασπρόπυργο στράφηκε απέναντι στους εργαζόμενους εδώ  προχωρώντας σε  περικοπές μισθών (που πάντα βαφτίζονταν «προσωρινές»…) και εκ περιτροπής εργασία.
Αντίθετα, στον ΙΜΑΝΤΑ πριν από ένα χρόνο οι εργαζόμενοι απάντησαν σαν μια γροθιά σε παρόμοιες απαιτήσεις της εργοδοσίας. Υπό το βάρος της απεργίας που κράτησε 15 μέρες και υπό την πίεση της αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε εκτός εργοστασίου (χαρακτηριστική η συγκέντρωση στα δικαστήρια του Βόλου όταν η εταιρία προσπάθησε να βγάλει παράνομη την απεργία) η εργοδοσία του ΙΜΑΝΤΑ υποχώρησε και το μέτρο της εκ περιτροπής δεν εφαρμόστηκε. Βέβαια η εργοδοσία συνεχίζει να επαναφέρει θέμα όμως το σωματείο και οι εργαζόμενοι του ΙΜΑΝΤΑ το απορρίπτουν.
Το κύριο συμπέρασμα που πρέπει να βγει είναι ότι χωρίς αγώνα και χωρίς συσπείρωση η ήττα είναι σίγουρη. Αντίθετα αν στις επιθέσεις οι εργαζόμενοι απαντήσουν με ενότητα και δυναμικές κινητοποιήσεις τότε δημιουργούνται δυνατότητες νίκης.


Σε αυτή την κατεύθυνση προτείνουμε:
- Να χτιστεί ένα μαζικό και  έμπρακτο κίνημα αλληλεγγύης στην απεργία των εργαζομένων της ΒΙΣ με στήριξη από εργατικά σωματεία, μαζικούς φορείς και κυρίως από τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους επαγγελματίες και τα λαϊκά στρώματα της πόλης. Ο Βόλος δεν αντέχει άλλη ανεργία!
- Πρώτο βήμα της αλληλεγγύης θα μπορούσε να είναι η δημιουργία απεργιακού ταμείου (που να στηριχτεί οικονομικά από όλα τα σωματεία, μαζικούς και φορείς και απλούς πολίτες). Όσο περισσότερο κρατήσει η απεργία όλων των εργαζομένων στη ΒΙΣ τόσο περισσότερο πιέζεται ο Φιλίππου για να επαναπροσλάβει τους απολυμένους. 
- Να υπάρξει συντονισμός ανάμεσα στα εργοστασιακά σωματεία που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. Πρακτικά αυτό θα σήμαινε: κοινές συγκεντρώσεις, στάσεις εργασίας και απεργίες. Απέναντι στο μέτωπο των βιομηχάνων (και των δανειστών - τροϊκανών) που απαιτούν μισθούς και δικαιώματα Βουλγαρίας οι βιομηχανικοί εργάτες μπορούν να απαντήσουν μόνο με ένα ενιαίο αγωνιστικό μέτωπο!




Share on Google Plus

About ΞΕΚΙΝΗΜΑ Βόλου

ΞΕΚΙΝΗΜΑ - Σοσιαλιστική Διεθνιστική Οργάνωση
    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *